Alternatywne Metody Porozumiewania – AAC (Alternative and Augmentative Communication) PDF 

 

Komunikacja alternatywna jest metodą porozumiewania używaną zamiast mowy. Osoby, które przekazują jakiś komunikat nie mówiąc, nie używając słów ale demonstrują coś gestami (np. pokazują jakąś czynność), mimiką, wyrazem twarzy lub posługują się np. listą zakupów podawaną w sklepie, czy też pisemną notatką - posługują się komunikacją wspomagającą. Komunikacja wspomagająca określa więc wszelkie sposoby, jakimi ludzie przekazują informacje, kiedy nie mogą mówić, lub gdy mówią niewyraźnie na tyle, by otoczenie rozumiało ich komunikaty, obejmuje najróżniejsze sposoby porozumiewania się i zawiera w sobie również pojęcie komunikacji alternatywnej.   
Dla kogo przeznaczone są wspomagające metody porozumiewania?
Użytkowników wspomagających sposobów porozumiewania się możemy spotkać m.in. wśród osób z porażeniem mózgowym, specyficznymi zaburzeniami mowy, upośledzeniem umysłowym, autyzmem, chorobami genetycznymi. W stosunku do małych dzieci z zaburzeniami rozwoju, u których mowa nie rozwija się o czasie używa się komunikacji wspomagającej, aby utorować rozwój języka i mowy, jeśli tylko warunki neurobiologiczne u dziecka na to pozwolą. Im mniej zdolności mówienia posiada dana osoba, tym większe będzie jej zapotrzebowanie na komunikację wspomagającą.  
Na czym polega pomoc osobom nie mówiącym?

Każda osoba nie mówiąca ma inne potrzeby i predyspozycje, dlatego dla każdego tworzy się indywidualny system komunikacji. Składa się nań wiele elementów, które uzupełniają się wzajemnie i sprawiają, że rzeczywiście dana osoba może lepiej się porozumiewać. Polega to na doborze odpowiedniego systemu znaków (gesty, piktogramy, symbole, pismo), następnie buduje się osobiste pomoce do komunikacji po czym ma miejsce nauka wybierania i wskazywania, instruowanie partnerów rozmowy, wyposażenie osoby nie mówiącej w odpowiednie urządzenia elektroniczne czy komputer, które użyczą jej głosu (tzw. technologia wspomagająca), a także (w przypadku osób niepełnosprawnych ruchowo) zaaranżowanie odpowiedniego siedziska, w którym użytkownik AAC będzie zdolny korzystać z dostarczonych pomocy.

Aktualne sposoby porozumiewania się, które stosujemy w naszej pracy z dziećmi to: ustalone znaki na potwierdzenie i zaprzeczenie (tak i nie), wyrażające m.in.: komfort, dyskomfort oraz stan zagrożenia, czy oznaczające potrzeby fizjologiczne (głód, ból, zimno, potrzebę wyjścia do toalety); symbole rzeczy (obrazki, piktogramy, symbole, litery, wyrazy). Najpierw trzeba dokonać wyboru, jaki zestaw symboli jest optymalny dla danego użytkownika. Przede wszystkim trzeba rozeznać, czy osoba, której chcemy pomóc rozumie symbol, wie, że przedmioty, miejsca, czy osoby można "zastąpić" ich wyobrażeniem na zdjęciu, czy obrazku; gesty, język migowy; urządzenia do komunikacji z mową nagrywaną; komputer wyposażony w specjalistyczny sprzęt, który zastępuje mysz lub klawiaturę, jakich nie może obsłużyć osoba z poważniejszą ruchową niepełnosprawnością.

 

Informacje pochodzą ze stron:  
-  http://www.ognisko.idn.org.pl/sic/sic_artykul.asp?art_id=113

- http://www.plock.edu.pl/prv/logopeda/komunikacja/wprowadzenie/wprowadzenie.html

- materiały z III Krajowej Konferencji Wspomagające sposoby porozumiewania się „Gestem, obrazem, słowem”,

A. Pilch, E. Przebinda (red.), Kraków 2005. - „Twoje znaki, moje słowa i zabawa już gotowa!”,

A. Smyczek, B. Bolon, A. Bombińska – Domżał, J. Guzik, Kraków 2006.


Opracowała: Justyna Dygoń

 

Nasi Przyjaciele


Fundacja ING Dzieciom

 

 

Federacja 13 ogniwo

 


 

EAE

 


 

PBSBank


Nasze konto

Podkarpacki Bank Spółdzielczy
Oddział w Sanoku
78 8642 1184 2018 0073 3605 0006

Schroniska młodzieżowe